Marjoke de Bakker speelde van 1979 tot 1991 in het Nederlands elftal, altijd te herkennen aan haar zweetband. Een speelster die lange tijd topscorer aller tijden van het Nederlands elftal was met 29 doelpunten, totdat Manon Melis in 2010 haar record verbeterde.

Dit ben ik…

Mijn naam is Marjoke de Bakker. Woon in de Wieringermeer polder. Ik heb 1 broer 1 oudere zus en 1 jongere zusje. Voetbalde altijd samen met mijn broer en heb samen met mijn zusje in het zelfde team gezeten.

Mijn positie was..

Mijn positie in het veld was spits

Ik speelde voor Oranje…

Van 1979 – 1991
61 interlands en 29 doelpunten

De beste speelster in mijn tijd was

Moeilijke vraag, iedereen had haar eigen kwaliteiten.
Wel een favoriete coach: Bert van Lingen

Voetbal voor vrouwen in mijn tijd..

Op het moment dat ik begon met voetballen was er nog geen vrouwen voetbal.

Ik speelde bij deze clubs…

Ik ben begonnen bij vv Flevo uit Middenmeer. Was toen 8 jaar bij de B- pupillen als eerste meisje.
Daarna kon ik niet met de jongens mee naar de junioren. Maar niet getreurd ik had nog een andere
sport, wielrennen.
Op 10 jarige leeftijd begon ik hiermee en al mag ik het zeggen aardig goed. Hier vele prijzen mee
gewonnen.
Maar toch weer gevraagd voor het voetballen bij de vrouwen van vv Flevo.
Hier mee Nederlands kampioen geworden. Met het jaar erop met KFC uit Koog a/d Zaan.

Mijn mooiste voetbalmoment is…

Mijn mooiste moment uit verkiezing voor het Nederlands elftal voor het toernooi in Rimini Italie,
waar ik in mijn eerste interland scoorde. En niet te vergeten de officieuse wk in China. Was een
belevenis op zich.

Mijn moeilijkste voetbalmoment is…

Ik heb vooral mooie dingen meegemaakt, dus dat is een lastige vraag. Misschien het moment waarop ik na acht jaar niet meer voor Oranje werd geselecteerd. Ik vond het vooral teleurstellend dat dat met een tweeregelig briefje ging. Geen uitleg, niks, ineens was dat hoofdstuk afgesloten.

Voor mij betekende voetbal toen…

Heel veel. Ik weet nog dat we als 8-jarigen op de lagere school werden gevraagd wat we elke dag zouden doen als we zelf mochten kiezen. Iedereen zei, heel politiek correct: spelen én naar school. Ik was de enige die afweek: ‘de hele dag op het gras voetballen’. En dat nog wel uit de mond van een meisje! De hele lerarenkamer was één grote glimlach.

Al mijn vrije tijd ging op aan voetbal. Op straat, op grasveldjes, altijd met jongens. En als er dan een fietsende wetsdrager in zicht kwam om ons van het gras te sturen, stoven we alle kanten op en kwamen we tien minuten later terug om verder te gaan.

Bij de club trainden we maar tweemaal in de week een goed uurtje. Dat vond ik veel te weinig; het liefst trainde ik elke avond. Een bestaan als vrouwelijke profvoetballer was er toen nog niet, dus zoiets is nooit als mogelijkheid langsgekomen.

Mijn favoriete speelster op dit moment is…

Jackie Groenen. Een heel kiene speelster.

Ik zou de speelsters van nu vertellen…

Geniet van het voetballen, want die tijden komen later niet meer terug.

Dit ben ik na mijn carriere gaan doen…

Na het voetbal ben in verder gegaan als supermarkt manager. Ook hier heb je te maken met een
team.

Als ik de bondscoach was dan zou ik…

Zelf geen ambitie gehad om bondscoach te worden. We hebben zeer goede vrouwen zoals Vera
Pauw ( grondlegster naar huidige succes) en Sarina Wiegman die Europees kampioen is geworden.

Ik geef de pen door aan…

Yvonne van der Laar